 | Owczarek Niemiecki - Rys historyczny
Po urzędowym ustanowieniu stowarzyszenia owczarków niemieckich - Verein für Deutsche Schäferhunde (SV) e.V. z siedzibą w
Ausgburgu, sfederowanym w Niemieckim Związku Kynologicznym - Verband für das Deusche Hundeswesen VDH , która jako
stowarzyszenie założycielskie rasy określona jest jako odpowiedzialna za standard rasy owczarek niemiecki
opracowany na pierwszym Walnym Zgromadzeniu Członków we
Frankfurcie nad Menem w dniu 20 września 1899, według propozycji A.Meyera i
von Stephanitza, wraz z uzupełnieniami : na VI Walnym Zgromadzeniu w dniu 28
lipca 1901, na XXIII Walnym Zgromadzeniu w Köln nad Renem w dniu 17 września 1909,
na posiedzeniu Zarządu i Rady Doradczej w Wiesbaden w dniu 5 września 1930 i na
posiedzeniu Komisji Hodowlanej i Zarzadu w dniu 25 marca 1961, opracowanie w ramach Światowej
Unii Klubu Owczarka Niemieckiego-WUSV-i zakończenie na posiedzeniu
WUSV w dniu 30 sierpnia 1976, opracowanie i skatalogowanie z postanowienia upoważniającego
przez Zarząd i Doradców z dnia 23/24 marca 1991.
Owczarek niemiecki z którym została rozpoczęta planowana hodowla w roku 1899, po założeniu stowarzyszenia, został wyhodowany z istniejących wtedy środkowo i południowo - niemieckich owczarko - podobnych psów udomowionych, a na celu miała uzyskanie psa użytecznego dla człowieka zdolnego do najwyższych osiągnięć.
Aby osiągnąć ten cel ustanowiono standard dla rasy owczarek niemiecki , który obejmuje zarówno cechy budowy fizycznej jak i cechy charakteru i usposobienia.
| Wrażenie ogólne
Owczarek niemiecki jest średniej wielkości, lekko wydłużony,silny i dobrze
umięśniony, o suchych kościach i zwartej budowie.
|
Proporcje
Wysokość w kłębie wynosi dla psów 60 cm do 65 cm, a dla suk 55 cm do 60 cm.
Dłogość korpusu przewyższa wymiwr wysokości w kłębie o około 10 do 17%.
|
Usposobienie
Owczarek niemiecki musi mieć usposobienie wyważone, o silnych nerwach, pewności
siebie, absolutnej szczerości i być ( poza drażnieniem ) całkowicie łagodnym, a
do tego czujnym i dającym się szkolić. Musi posiadać odwagę,ciętość i twardość
aby być wykorzystanym jako pies do towarzystwa, stróżujący, obronny, służbowy i pasterski
|
Głowa
Jest klinowata, odpowiednia do wielkości tułowia (długość ok. 40% wysokości w kłębie),
bez nadmiernego wyrazu ciężkości ani wydłużenia, w ogólnym wrażeniu sucha, między uszami umiarkowanie szeroka.
Czoło widziane z przodu i z boku jest nieco wypukłe i bez, lub jedynie ze słabo
zaznaczoną bruzdą środkową.
Stosunek mózgowio- do trzewioczaszki wynosi 50% do 50%. Szerokość mózgowioczaszki
odpowiada w przybliżeniu długości mózgowioczaszki.Mózgowioczaszka (patrząc od góry)
zwęża się równomiernie od uszu aż do nasady nosa ze skośnie przebiegającym, niezbyt silnie w
wykształconym przełomem czołowym i przechodzi w klinowato przebiegającą trzewioczaszkę (kufę).
Szczęka i żuchwa są silnie rozwinięte.
Grzbiet nosa prosty, siodło lub wugarbienie są niepożądane. Wargi są napięte, dobrze przylegające
o ciemnym zabarwieniu. Płytka nosowa musi być czarna.
|
Uzębienie
Musi być silne, zdrowe i kompletne (42 zęby zgodnie ze wzorcem zębowym). Owczarek niemiecki
ma zgryz nożycowy, tzn. siekacze muszą zachodzić za siebie nożycowo od środka, przy czym
siekacze szczęki wychodzą nożycowo przed siekacze żuchwy. Zgryz cęgowy, tyłozgryz i przodozgryz
są wadliwe, jak również większe przerwy pomiędzy zębami (układ z lukami międzyzębnymi).
Wadliwa jest również prosta linia zębowa siekaczy. Kości szczęki muszą być silnie rozwinięte
aby mogły być głębokoosdzone w listwie zębowej.
|
Oczy
Średniej wielkości, kształtu migdała, nieco skośnie osadzone, niewyłupiaste, barwą
dostosowane do umaszczenia, możliwie ciemne, wyraz oczu - żywy, pojętny, wskazujący
na pewność siebie.
|
Uszy
Owczarek niemiecki ma uszy stojące o średniej wielkości, które noszone są prosto i jednakowo
skierowane ( nie ściągnięte w bok ), są one zakończone w szpic i małżowinami ustawione do przodu.
Uszy miękkie lub wiszące są wadliwe. Uszy noszone noszone położone przylegająco do tyłu w
czasie ruchu lub w stanie spoczynku nie są wadliwe.
|
Szyja
Powinna być silna, dobrze umięśniona i bez nadmiaru skóry (podgardle).
Ułożenie pod kątem do korpusu (w poziomie) wynosi ok. 45%.
|
Korpus
Górna linia przebiega bez widocznych przerw od nasady szyi poprzez dobrze ukształtowany
kłąb i przez całkiem lekko opadający względem poziomu grzbiet aż do lekko opadającego zadu.
Grzbiet jest sztywny, silny i dobrze umięśniony. Lędżwie są szerokie, silnie ukształtowane
i dobrze umięśnione. Zad powinien być długi i lekko opadający( ok. 23 stopni względem linii poziomej)
i bez przerywania linii górnej przechodzić w osadzenie ogona.
|
Pierś
Powinna być wyrażnie szeroka, dolna część piersi możliwie długa i wybitna. Głębokość
klatki piersiowej powinna wynosić około 45% do 48% wysokości w kłębie.
|
Żebra
Powinny wykazywać umiarkowane uwypuklenie, klatka piersiowa beczkowata jest równie wadliwa
jak i z płaskimi żebrami.
|
Ogon
Sięga co najmniej do stawu skokowego, jednak nie poza środek śródstopia.Od spodu jest nieco
obficiej uwłosiony i noszony jest miękkim łukiem, przy czym w podnieceniu i w ruchu może być noszony
bardziej podniesiony, ale jednak nie powyżej linii poziomej. Zabrania się operacyjnych
korekt.
|
Kończyny przednie
Widziane z boku są proste, widziane z przodu absolutnie równoległe. Łopatka i ramię są
jednakowej długości i poprzez silne umięśnienie ściśle przylegają do korpusu.
Kąt łopatki i ramienia wynosi w wypadku idealnym 90 stopni, a z reguły do 110 stopni.
Łokcie zarówno na stój jak i w ruchu nie mogą być ani odstające ani wklęśnięte.
Przedramiona widziane z boku są proste i wzajem do siebie absolutnie równoległe, suche i silnie umięśnione.
Śródręcze ma długość około 1/3 przedramienia i znajduje się pod kątem 20 do 22 stopni
względem niego. Zarówno zbyt skośnie stojące śródręcze (więcej niż 22 stopnie) jak i zbyt stromo
stojące śródręcze (mniej niż 20 stopni) ogranicza użytkowość, szczególnie w zakresie wytrzymałości.
Łapy są okrągławe, dobrze zamknięte i uwypuklone, opuszki twarde, ale nie szorstkie. Pazury silne
i o ciemnej barwie.
|
Kończyny tylne
Ustawione są nieco do tyłu, przy czym kończyny tylne widziane od tyłu stoją równolegle
względem siebie. Udo i podudzie są w przybliżeniu tej samej długości i tworzą kąt około 120 stopni, uda są
silne i dobrze umięśnione. Stawy skokowe są silnie ukształtowane i sztywne, sródstopie stoi pionowo pod
stawem skokowym.
Łapy są zwarte, lekko uwypuklone, opuszki twarde i o ciemnej barwie, pazury silne,
uwypuklone i również o ciemnej barwie.
|
Aparat ruchu
Owczarek niemiecki jest kłusakiem. Kończyny muszą być tak dopasowane do siebie co do długości i kątowania,
aby bez znacznej zmiany linii grzbietu kończyny tylne mogły sięgać aż pod tułów, a kończyny przednie powinny
równie daleko sięgać w przód.Każda skłonność do przekątowania kończyn tylnych zmniejsza sztywność i wytrzymałość,
a zatem użytkowość. Przy prawidłowych proporcjach budowy i kątowania uzyskuje się pokrywający przestrzeń, płasko
nad ziemią działający aparat ruchu, który umożliwia wrażenie niezmordowanego ruchu w przód. Przy wysuniętej do przodu
głowie i lekko podniesionym ogonie uzyskuje się przy spokojnym kłusie lekko drgającą, ale nie przerywaną linię
przebiegającą od szczytów uszu poprzez kark i grzbiet, aż do końca ogona.
|
Skóra
Jest (lużno) dolegająca, ale jednak bez tworzenia fałd.
|
Okrywa włosowa
Prawidłowa okrywa włosowa owczarka niemieckiego to twardy włos z podszerstkiem. Włos okrywowy powinien być możliwie
gęsty, właściwie twardy i dobrze przylegający. Na głowie włącznie z wnętrzem uszu, na przednich częściach kończyn,
łap i palców nieco krótszy i gęściejszy. Na tylnych częściach kończyn włos przedłuża się aż do stawów śródręcza
wzgl. do stawów skokowych, na tylnych częściach ud tworząc umiarkowane portki.
|
Umaszczenie
Czarne z czerwonobrązowym, brązowym, żółtym do jasnoszarego podpalaniem. Czarne lub szare jednobarwne, z szarymi
lub ciemniejszymi przesianiami, czarnym czaprakiem lub maską. Dopuszczalne, ale niepożądane są nieznaczne, małe białe
znamiona na piersi, jak również jasne części wewnętrzne. Płytka nosowa we wszystkich rodzajach umaszczeń musi być
czarna. Brak maski, jasny do rażącego kolor oczu oraz jasne do białych znakowań na piersi i częściach wewnętrznych,
jasne pazury i czerwoną końcówkę ogona oceniać należy jako brak pigmentacji.
Umaszczenie białe jest niedopuszczalne.
|
Wielkości/wagi
Psy : wysokość w kłębie  60cm do 65cm
waga 30kg do 40kg
Suki : wysokość w kłębie 55cm do 60cm
waga 22kg do 32kg |
Jądra
Psy powinny mieć dwa wyrażnie normalnie rozwinięte jądra, które znajdują się całkowicie w worku mosznowym.
|
Wady
Każde odchylenie od podanych powyżej punktów powinno być uważane za wadę, której ocena powinna być proporcjonalna
do stopnia tego odchylenia.
|
Wady ciężkie
Odchylenia od powyżej opisanych cech rasy, które znacznie zmniejszają użytkowość.
Wady uszu: osadzenie uszu nazbyt z boku, za nisko, uszy kłapiące, tarczowe ustawienie uszu, uszy nie sztywne.
Znaczne braki pigmentu.
Znaczne wady w ogólnej zwartości.
|
Braki zębowe
Wszystkie odchylenia od zgryzu nożycowego i wzoru zębowego, o ile nie chodzi o wady dyskwalifikujące (patrz dalej).
|
Legenda : Pies posiada - 42 zęby
T - Trzonowce w szczęce - 20 zębów
P - Przedtrzonowce w żuchwie - 22 zęby
K - Kły
S - Siekacze | Wady dyskwalifikujące
a) słabe usposobienie, psy agresywne i słabe nerwowo
b) psy z wykazaną ciężką dysplazją
c) monorchidy i kryptochidy oraz psy z wyrażnie nierównymi bądż skarłowaciałymi jądrami
d) psy ze zniekształconymi uszami wzgl. wadami ogona
e) psy zdeformowane, ułomne
f) psy z brakami zębowymi :
- jeden przedtrzonowiec 3 i inny ząb
- jeden kieł
- jeden przedtrzonowiec 4
- jeden trzonowiec 1 lub 2
- łącznie trzy lub więcej zębów
g) psy z wadami zgryzu: przodozgryz, tyłozgryz większy niż 2mm, zgryz cęgowy w całym obszarze siekaczy
h) psy niedorośnięte lub przerośnięte o więcej niż 1cm
i) albinizm
j) kolor włosów biały (także przy ciemnych oczach i pazurach)
k) włos kosmaty (długi, miękki nieściśle przylegający włos okrywowy z
podszerstkiem, chorągiewki na uszach i kończynach
puszyste portki i puszysty
ogon z tworzeniem chorągiewki u dołu)
l) włos długi (długi, miękki włos kryjący bez podszerstka, najczęściej dzielący się na
środku grzbietu, chorągiewki na
uszach, kończynach i na ogonie).
do góry |
| 
|
|
